به گزارش تحریریه، سخنان اخیر دونالد ترامپ مبنی بر آغاز محاصره دریایی تنگه هرمز توسط نیروی دریایی آمریکا، هرچند در ظاهر یک تهدید مستقیم علیه ایران به نظر میرسد، اما در لایههای عمیقتر، یک مانور پرخطر برای به بنبست کشاندن مسیر دیپلماتیک متحدان اروپایی و شرقی خود با تهران است.
نکته کلیدی اینجاست: هدف محاصره، ایران نیست؛ بلکه بستن راه تعامل جهان با ایران است.
در هفتههای اخیر، راهبرد آمریکا برای منزویسازی کامل ایران و وادار کردن تهران به عقبنشینی در مدیریت تنگه هرمز، با شکست مواجه شده بود. کشورهایی مانند هند و چین که به مسیر خود ادامه میدادند و مهمتر از آن، قدرتهای اروپایی نظیر فرانسه و آلمان به همراه ژاپن، کانالهای دیپلماتیک را برای رسیدن به یک تفاهم با ایران فعال کرده بودند. این چراغ سبز از سوی اروپا و شرق، عملاً به معنای پذیرش واقعیت جدید و اذعان به تصمیم ایران در مدیریت تنگه هرمز بود.
هدید ترامپ، واکنشی مستقیم به این شکست است. او با اعلام اینکه «یا همه عبور میکنند یا هیچکس»، تلاش میکند مسیر دیپلماسی مستقل اروپا را مسدود کند و آنها را در مقابل یک انتخاب صفر و صدی قرار دهد: یا همراهی کامل با آمریکا و یا مواجهه با اخلال در امنیت انرژی.
همترین پیامد این تهدید، اعلام پایان آتشبس است. چنین محاصرهای بدون استفاده از نیروی نظامی مستقیم امکانپذیر نیست و هرگونه اقدام عملی از سوی ناوگان آمریکا، به منزله آغاز یک درگیری جدید خواهد بود.
در نهایت، ترامپ با این قمار بزرگ، نه تنها ایران، بلکه متحدان خود را نیز به چالش کشیده است. اکنون جهان نظارهگر یک مسابقه اراده است؛ مسابقهای که مشخص میکند آیا ایران زیر فشار اقتصادی تسلیم میشود، یا جهان غرب زیر فشار بحران انرژی، راه خود را از سیاستهای یکجانبهگرایانه آمریکا جدا خواهد کرد.
منبع: خانه اندیشهورزان
نظر شما